Eternal Optimism / Eeuwig Optimisme

We have an eternal optimistic attitude, even with establishing priorities. Safety and environmental precautions, emergency plans and exits are only useful in disastrous incidents. Those are accidents and in our opinion we cannot and will not do much about it to avoid them from happening.

We hebben een eeuwig optimistische instelling, zo ook met het stellen van prioriteiten. Voorzorgs-, milieu- en veiligheidsmaatregelen, noodplannen en nooduitgangen hebben slechts nut bij noodlottige gebeurtenissen. Het zijn ongelukken en we vinden dat we er verder weinig aan kunnen en zullen doen ter voorkoming ervan.

Nederlands

Over the years several disasters and accidents have happened from which the precautions and/or approach were sometimes highly debatable. A selection:
Muiden Gunpowder FactoryNederlands; in 1972 and 1983 some explosions with 5 deaths.
Culemborg Firework FactoryNederlands; exploded in February 1991 with some deaths.
Enschede Firework DisasterNederlands; where May 2000 a firework storage in the middle of a residential area exploded.
However, adults and children are still setting off fireworks around New Year Eve, resulting in (spread out over the country) some deaths, dozens of serious casualties (losing eyes and fingers), countless slightly injured, several burnt out houses and hundreds of broken windows.
• Volendam Fire; where too many and too young visitors for years were partying in too unsafe spaces.
• Amsterdam Metro qua safety; counts also for the metro in Rotterdam.
• Natural Ice Fun; skating and sliding after just a couple nights of frost, killing yearly quite some people.
• Our Feeling Of Immunity; while confronted with aggression: see the tolerance zone.

Beside the good aid organizations there are also several stichtingen (foundations) who’s most important goal is to create nontransparent salaries and expense accounts for their administrators. Sadly there is no obligation to publish or let inspect their yearly figures, so there is not much to control. They rather start a foundation for giving incidental aid in stead of striving for a structural and national solution. The start of an aid organization may depend on the type of popular victim profile that the founders want: Dutch teenagers (Volendam) or cultural minority and low income groups (Enschede).

The elderly and less campaigning victims from the infection tragedy on the flower-show Westfriese Flora have to do it without the generous gifts of the Dutch people. This also counts for the many traffic victims, bundled by the Vereniging Verkeersslachtoffers VVS.

Again and again we are shocked when ignorance comes in the open and cannot longer be avoided. Local governments want to be liked and being tough on safety precautions is more than their jobs worth. And when there are casualties we go, after the appropriate periods of mourning, allegation, covering-up and trauma-dealing, back to our eternal optimistic thinking. Sometimes we hold silent marches. Not with restrained anger towards the scene of the calamity, the owners or the indolent administrators, but by resigning ourself to this striking fate. We know that these predictable accidents are the inevitable side effects of our – in our Dutch Culture so strongly present and be worshiped – eternal optimism.

Nederlands

We hebben een eeuwig optimistische instelling, zo ook met het stellen van prioriteiten. Voorzorgs-, milieu- en veiligheidsmaatregelen, noodplannen en nooduitgangen hebben slechts nut bij noodlottige gebeurtenissen. Het zijn ongelukken en we vinden dat we er verder weinig aan kunnen en zullen doen ter voorkoming ervan.

Zo zijn er door de jaren heen verscheidene dodelijke rampen en ongelukken gebeurd, waarvan voorzorg en/of aanpak soms zeer discutabel waren. Een greep:
Muiden Kruitfabriek; in 1972 en 1983 enkele explosies met 5 doden.
Culemborg Vuurwerkfabriek; ontploft in februari 1991 met enkele doden.
Enschede Vuurwerkramp; waarbij een vuurwerkopslagplaats in een woonwijk ontplofte in mei 2000.
Desondanks blijven we er met de jaarwisseling rustig op los knallen met als resultaat – over het land verspreid – enkele doden, tientallen zwaargewonden (ogen en vingers verliezen), ontelbare lichtgewonden, verschillende uitgebrande woningen en honderden kapotte ruiten.

Volendam Ramp; waarbij teveel en te jonge bezoekers al jaren in te onveilige ruimten feest vierden.
• Amsterdam Metro qua veiligheid; geldt ook voor de metro in Rotterdam.
• Natuurlijk IJspret; glijden en schaatsen na amper een nachtje vorst wat jaarlijks de nodige slachtoffers eist.
• ons onschendbaarheidsgevoel; bij confrontatie met agressie, zie de geweldloze zone.

Naast de goede hulpverleningsbewegingen zijn er ook diverse stichtingen die als voornaamste doel hebben het creëren van ondoorzichtige salarissen en onkosten nota’s voor hun bestuurders. Helaas is er geen publicatie- of inzageplicht van hun jaarcijfers zodat er van controle weinig sprake is. Men richt dan ook liever een stichting op voor het geven van incidentele hulp in plaats van te streven naar structurele oplossingen op nationaal niveau. Het oprichten van hulpfondsen kan zo ook afhankelijk zijn van het door de oprichters gewenste populaire slachtoffer-profiel: Hollandse tieners en jongeren (Volendam) of (allochtone) achterstandsbewoners (Enschede).

De oudere en minder actievoerende slachtoffers van de in begin 1999 plaatsgevonden Westfriese Flora infectietragedie moeten het dus maar zelf zien te rooien zonder giften van de goedgeefse Nederlanders. Dit geldt ook voor de vele verkeersslachtoffers, gebundeld in de Vereniging Verkeersslachtoffers VVS.

Telkens zijn we weer geschokt wanneer het niet willen wetende in de openheid komt en aldus niet vermeden kan worden. Gemeentelijke besturen willen graag aardig gevonden worden en het met straffe hand afdwingen van veiligheid-voorkomende maatregelen is nou eenmaal meer dan hun baan waard is. En wanneer er slachtoffers vallen gaan we, na een gepaste rouw-, aantijging-, toedek- en traumaverwerkings-perioden weer verder met ons eeuwig optimistisch denken. Ook wordt er soms een stille tocht gehouden. Niet met ingehouden woede richting onheilsplek, eigenaar of lakse bestuurders, maar berustend in het toegeslagen noodlot. We weten dat dit soort voorspelbare ongelukken de welhaast onvermijdelijke neveneffecten zijn van ons in onze Nederlandse Cultuur nou eenmaal zo sterk aanwezig en aanbeden eeuwig optimisme.